KONKWISTA (CONQUISTA)

Autor - Rafał Kuzak Jakiś czas temu pisałem o tym jak to Liga Morska i Kolonialna (LMiK) chciała za pomocą nocników skolonizo… wróć! Nawiązać stosunki handlowe z Liberią. Dzisiaj przyszedł czas na kolejną porcję informacji o poczynaniach naszych domorosłych kolonizatorów Czarnego Lądu. Tym razem wybierzemy się wraz z nimi na „podbój” Angoli. W okresie międzywojennym Angola, była największą portugalską kolonią. Milion dwieście tysięcy kilometrów kwadratowych na papierze robi wrażenie, jednak kraj był bardzo słabo zaludniony. Pod koniec lat 30. zamieszkiwało go zaledwie około 2,5 miliona ludzi, w przeważającej mierze autochtonów. Obszar ten posiadał – i nadal posiada – wiele bogactw naturalnych, takich jak rudy metali (w tym szlachetnych), diamenty, ropa naftowa czy gaz ziemny. Dodatkowo z racji równikowego klimatu dobrze rozwijały się tam uprawy kawy, bawełny oraz kauczuku. Wszystkie te czynniki sprawiły, że w 1927 r. Angola znalazła się na celowniku Ligi Morskiej i Rzecznej (poprzednic...

29 czerwca 1903 roku rząd Wielkiej Brytanii oficjalnie potępił belgijskie panowanie w Kongo pod rządami króla Leopolda II, gdzie szalony władca dopuszczał się barbarzyństwa i masowych morderstw na tubylczej ludności. Opinia publiczna żywo zainteresowała się sprawą Konga po ujawnieniu przez brytyjskiego dziennikarza Morela okropności, jakich dopuszczali się w Kongu Belgowie. Historia jednego z największych państw Afryki zaczyna się jak bajka. Leopold II z zamiłowania podróżnik, objechał świat w poszukiwaniu kraju, który mógłby ogłosić swoim królestwem. Wybór padł na Kongo, kraj bogaty w surowce naturalne, gdzie łatwo można było przekupić lokalnych wodzów. Do tego zadania wyznaczył Henry’ego Mortona Stanley’a, który podstępem uzyskiwał dokumenty zrzeczenia się połaci ziemi na rzecz króla. Ufni tubylcy nie mieli pojęcia, na jakim dokumencie stawiają „krzyżyk”. Przy realizacji swojego planu Leopold zdobył też przychylność kilku Amerykanów. W 1883 roku zatrudnił biznesmana Henry’ego Shelton...

Autor - Mariusz Agnosiewicz "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!" - pisze św. Marek. Poszli więc, uzbrojeni po zęby. Zaopatrzeni w papieskie pełnomocnictwa. W ciągu pierwszych stu pięćdziesięciu lat "ewangelizacji" Ameryki Południowej, zginęły miliony jej pierwotnych mieszkańców. Jan Paweł II nie zdobył się na prawdę o podboju i zniszczeniu, za które odpowiadają przecież nie tylko katoliccy władcy, ale i duchowieństwo. Przeciwnie, uświęcił huczne obchody "500-lecia ewangelizacji Ameryki Łacińskiej", kiedy w tym czasie postępowe środowiska katolickie domagały się, aby papiestwo wykorzystało rocznicę do przeproszenia za zbrodnie wobec Indian. Niesmak budzą słowa Jana Pawła II podczas kazania na Santo Domingo w 1992 r.: - Zgromadziliśmy się przed latarnią Kolumba, która swą formą krzyża ma symbolizować krzyż Chrystusa wbity w tę ziemię w 1492 roku. W ten sposób chciano uczcić wielkiego admirała, który dał pisemny wyraz swojej woli:...

Álvaro de Saavedra Cerón  (ur. ?, zm. 9 października  1529 ) –  hiszpański  żeglarz, podróżnik i odkrywca, szczególnie aktywny na obszarze południowego  Pacyfiku . Urodzony w Hiszpanii  bratanek  zdobywcy  Meksyku Cortesa  służył pod jego rozkazami w latach  1519 – 1521 , by następnie objąć urząd wicegubernatora  Veracruz . W  1527  r. Cortes wysłał go na czele ekspedycji ratunkowej, mającej odszukać i uwolnić załogi statków hiszpańskich, które rozbiły się w pobliżu  Wysp Korzennych . Ekspedycja została dobrze przygotowana. W nadmorskim miasteczku  Zihuatanejo  (na północ od  Acapulco ) zbudowano trzy statki –  "Santiago" ,  "Espíritu Santo"  i  "Florida" , które 31 października  1527  r. wyruszyły na zachód. Po miesięcznej żegludze dwa statki zatonęły w silnym sztormie i Saavedrze została jedynie flagowa  "Florida" , którą 29 grudnia dotarł do wybrzeży  Guam...

Gwinea Równikowa ma wyjątkową historię. Może dlatego, że jako jeden z zaledwie dwóch obszarów w Afryce, obok Sahary Zachodniej, należała do Hiszpanii. Ale zanim trafiła w ręce Madrytu, przez 300 lat rządzili nią Portugalczycy. 300 lat Portugalii Na samym początku świat usłyszał o wyspie Bioko, nazwanej później na cześć jej odkrywcy, Fernando Po. Ten żeglarz, w poszukiwaniu drogi do Indii, trafił na wulkaniczny archipelag w Zatoce Gwinejskiej. Miało to miejsce w 1471 roku. Sam Po nazwał dzisiejsze Bioko, Formosa (Piękny Kwiat). Potem wyspa była określana jako Fernando Po, aby już w niepodległej Gwinei zostać Bioko. Zanim pojawili się Portugalczycy, na obszarze obecnej Gwinei Równikowej mieszkali już ludzie. Jednak ich obecność ograniczała się do części położonej na stałym lądzie, czyli do Rio Muni oraz do Bioko, gdzie dotarli afrykańscy osadnicy z Afryki kontynentalnej (Kamerun i Rio Muni), nazywani Bubi. Niezamieszkana była wyspa Annobon (nazwa od portugalskiego określenia Nowego Roku)...

Indochiny Francuskie  ( wiet.   Đông Dương thuộc Pháp ) – dawna  kolonia   francuska  na  Półwyspie Indochińskim , w jego wschodniej części nazywanej przez Europejczyków właśnie  Indochinami . Obecnie na tym terytorium znajdują się niepodległe  państwa :  Laos ,  Kambodża  i  Wietnam . Największymi miastami kolonii były:  Sajgon ,  Hanoi ,  Hajfong ,  Wientian ,  Phnom Penh ,  Luang Prabang ,  Kâmpóng Chhnăng  i  Huế . Francuzi przejmowali stopniowo władzę nad lokalnymi  królestwami  przez całą drugą połowę XIX wieku. Ich działania były kolejnym etapem francuskiej polityki kolonialnej, która potrzebowała nowych terytoriów po tym, jak zajęła już znaczną część  Afryki . Indochiny stały się kolejnym polem rozgrywki między największymi ówczesnymi mocarstwami kolonialnymi: Francją i Wielką Brytanią. To drugie imperium roztoczyło swoje wpływy w zachodniej części tego obszaru...

Europejska kolonizacja Ameryki  – ekspansja  kolonialna  mieszkańców  Europy  dokonywana na terenach  Ameryki Północnej  i  Południowej . Choć pierwsi europejscy osadnicy ( wikingowie ), założyli  własną osadę  na  Nowej Fundlandii  już w XI wieku, za właściwy początek szerszej ekspansji uznaje się dopiero okres  wielkich odkryć geograficznych  (XV–XVI w.). Zdobycze kolonialne na terenie Ameryki stały się istotnym elementem polityki  kolonializmu mocarstw europejskich , aż do okresu  dekolonizacji w XVIII–XIX wieku. Według  antropologa   Dennisa Stanforda  ze  Smithsonian Institution  i  Bruce Bradleya  z Uniwersytetu Exeter pierwsi ludzie mogli przybyć do Ameryki Północnej z Europy, tworząc  kulturę Clovis , jeszcze przed napływem ludności paleoazjatyckiej przez  Cieśninę Beringa .  Hipotezę Stanforda  odrzuca jednak większość naukowców. Natomiast próba...