KONKWISTA (CONQUISTA)

Według prof.  Władysława Konopczyńskiego  obozy koncentracyjne tworzyli  Rosjanie  dla jeńców polskich, uczestników  konfederacji barskiej  (II poł. XVIII w.). Istniały trzy takie obozy: w  Połonnem ,  Warszawie  i w pewnym miejscu na  Litwie . Koncentrowani w nich konfederaci oczekiwali na zesłanie na  Syberię . Pierwsze obozy zastosowały władze  hiszpańskie (gen.  Valeriano Weyler y Nicolau ) w 1896 roku na  Kubie  – wobec rebeliantów, ale także wobec chłopów niebędących powstańcami. Obozy nazwano „campos de concentración”.,Hiszpańska polityka rekoncentracji miała służyć szybkiemu stłumieniu powstania na Kubie (1895-1898). Na mocy dekretu wydanego 21 października 1896 roku przez generała Weylera, każdy kto znalazł się poza wyznaczonymi przez władze kolonialne "strefami bezpieczeństwa" (obozami) był uznany za rebelianta i mógł zostać zabity. W hiszpańskich obozach panował głód i szerzyły się rozmaite choroby. Sz...

Duarte Pacheco Pereira  (ur. ok.  1460 , zm.  1533 ) –  hiszpański  żeglarz, dyplomata i  kartograf  w służbie królestwa  Portugalii . Duarte Pacheco Pereira był przedstawicielem króla Portugalii  João II  w  Tordesillas , gdzie papież  Aleksander VI  bullą  Inter caetera  ustanowił nowy podział świata pomiędzy Portugalię a Hiszpanię. Pereira doprowadził do przesunięcia pierwotnie wyznaczonej granicy (100 legoas na zachód od  Wysp Kanaryjskich ), która była kwestionowana przez króla portugalskiego gotowego nawet do wszczęcia wojny. Pereira doprowadził do przesunięcia granicy na 370 legoas (2000 km), dzięki czemu w granicach Portugalii znalazła się  Brazylia  odkryta dopiero w 1500 r. Prawdopodobnie Portugalczycy wiedzieli wcześniej o nieodkrytym lądzie, a odkrywca Brazylii  Pedro Álvares Cabral posługiwał się mapą z zarysem brzegów Brazylii, którą widział chirurg wyprawy Pedro Vaza Bisagu...

Pedro Pizarro  (ur. ok.  1515 , zm. ok.  1602 ) –  hiszpański   kronikarz  i  konkwistador , kuzyn  Francisco Pizarro , autor kroniki  Relación del descubrimiento y conquista de los reinos del Perú ukończonej w  1571  roku. Pedro Pizarro urodził się ok. 1515 w hiszpańskim  Toledo  jako kuzyn  Francisco Pizarro  i jego braci  Gonzalo ,  Hernando  i  Juana . Gdy Francisco Pizarro wyruszał na swoją trzecią wyprawę do  państwa Inków , dołączyli do niego bracia i kuzyn Pedro. Wyprawa wyruszyła z  Sanlúcar de Barrameda  w lutym  1530  roku i dotarła do  Tumbes  w dzisiejszym  Peru  w styczniu  1531  roku.Pedro był początkowo  paziem  Francisco, ale od ok.  1533  roku został żołnierzem  kawalerii . Jako kawalerzysta brał udział w większości istotnych wydarzeń w czasie  podboju Peru , głównie w czasie kampanii przeci...

William H. Prescott  (ur. 4 maja 1796 r. w  Salem  , Mass., USA — zm. 28 stycznia 1859 r. w Bostonie) był amerykańskim historykiem, najbardziej znanym z  History of the Conquest of Mexico,  3 vol. (1843) i  History of the Conquest of Peru,  2 vol. (1847). Był nazywany pierwszym amerykańskim historykiem. Życie i twórczość Prescott  pochodził z zamożnej, starej rodziny  z Nowej Anglii  . Przez trzy lata uczęszczał  do szkoły  przygotowawczej  prowadzonej przez jezuitę Johna Gardinera, który zaszczepił w nim miłość do klasycznej nauki. W 1811 roku rozpoczął naukę na Harvardzie, gdzie jego osiągnięcia akademickie były dobre, ale przeciętne; miał poważne trudności z matematyką, a w późniejszym życiu perspektywa oceny osiągnięć matematycznych rdzennych Meksykanów niemal uniemożliwiła mu dokończenie pracy. Pod koniec trzeciego roku, skórka chleba rzucona podczas bijatyki w studenckiej sali wspólnej spowodowała niemal całkowitą śl...

Mu’ammar al-Kaddafi  ( arab.   معمر القذافـي ,   trl. Muʿammar al-Qaḏḏāfī ,  trb.   Mu’ammar al-Kazzafi, dialektalnie  Gaddafi ; ur.  13 września lub w  czerwcu   1942  w  Syrcie , zm.  20 października 2011  tamże) –  libijski  pułkownik, polityk i ideolog, w latach 1969–2011 sprawował władzę autorytarną jako  Przywódca Rewolucji 1 września . W 1969 roku przeprowadził  zamach stanu , którym obalił monarchię. Proklamował utworzenie „Libijskiej Republiki Arabskiej”, a władzę objęła Rada Dowódcza Rewolucji. W 1970 roku desygnowany na premiera i dowódcę sił zbrojnych, urzędy te formalnie sprawował do 1972. W tym czasie przeprowadził islamizację praw i obyczajów.  Znacjonalizował  własność niearabską i zachodnich towarzystw naftowych. Zlikwidował też amerykańskie i brytyjskie bazy wojskowe. W 1977 państwo zmieniło nazwę na „Wielka Arabska Libijska Dżamahirijja Ludowo-Socjalistyczna”. Zmiana ...

Ibrahim Baré Maïnassara  (ur.  9 maja   1949  w  Maradi , zm.  9 kwietnia   1999  w Niamey) –  nigerski generał brygady , polityk,  głowa państwa . W 1988 minister zdrowia, od 1988 do 1990 ambasador Nigru w  Paryżu , od 1995 do 1996  szef sztabu  generalnego armii, od stycznia do sierpnia 1996 przewodniczący Rady Ocalenia Narodowego. Do władzy doszedł w wyniku  zamachu stanu , którego powodem był paraliż władz kraju, spowodowany przez rywalizację prezydenta  Mahamane Ousmane  z premierem  Hamą Amadou . Doprowadził do przyjęcia w maju tegoż roku nowej konstytucji, a w lipcu wygrał wybory prezydenckie. W trakcie wyborów doszło do zatrzymania kontrkandydatów Maïnassary w  areszcie domowym . Zginął w wyniku kolejnego zamachu stanu kierowanego przez  Daoudę Malama Wanké . Bibliografia: Michał Czajka ,  Słownik biograficzny XX wieku , s. 570,  Wiedza Powszechna ,  Warszawa  200...

Laurent-Désiré Kabila  (ur.  27 listopada   1939  w  Baudoinville , zm.  16 stycznia   2001  w  Kinszasie ) –  kongijski  wojskowy i polityk,  prezydent Demokratycznej Republiki Konga  od 17 maja 1997 do 16 stycznia 2001. Urodził się jako członek plemienia  Luba  w mieście  Jadotville  (obecnie  Likasi ) w prowincji  Katanga , w  Kongu Belgijskim . Studiował  filozofię polityczną we  Francji ,  Jugosławii  (na  Uniwersytecie Belgradzkim ) oraz uczęszczał na  Uniwersytet Dar es Salaam . W  Tanzanii  poznał przyszłego prezydenta  Ugandy   Yoweri Museveniego . W 1960 roku został liderem młodzieżówki partii sprzymierzonej z  Patrice’em Lumumbą . W 1961 roku rząd Lumumby został obalony w  zamachu stanu przez wspieranego przez  Stany Zjednoczone Josepha Mobutu . Kabila na wieść o puczu zbiegł na niziny  Ruzizi  i tam za...

Melchior Ndadaye  (ur.  28 marca   1953 , zm.  21 października   1993 ) –  burundyjski  polityk. Prezydent Burundi Pochodził z plemienia  Hutu . Był przywódcą opozycyjnego Frontu na Rzecz Demokracji w Burundi (FRODEBU). W pierwszych w  historii Burundi  demokratycznych  wyborach prezydenckich , przeprowadzonych 1 czerwca 1993 roku, pokonał urzędującego prezydenta  Pierre’a Buyoyę . Urząd głowy państwa objął 10 lipca 1993. Został zamordowany przez zbuntowanych żołnierzy Tutsi 21 października 1993 podczas  próby wojskowego zamachu stanu . Po jego śmierci w kraju wybuchła krwawa  wojna domowa , która pochłonęła ponad 300 tys. ofiar. Bibliografia: Atlas historyczny PWN  – edycja 2004 Hasło o Burundi w Encyklopedii WIEM . portalwiedzy.onet.pl. [zarchiwizowane z  tego adresu  (2008-10-13)]. International Commission of Inquiry for Burundi: Final Report . un.org, 1996-08-22. [dostęp 2014-12-09]. (ang.). „S...

Mahomet Boudiaf  ( arab.  محمد بوضياف, ur.  23 czerwca   1919 , zm.  29 czerwca   1992 ), znany również jako  Si Tayeb el Watani , -  algierski przywódca polityczny i jeden z założycieli  Frontu Wyzwolenia Narodowego . Brał udział w  algierskiej wojnie o niepodległość  (1954-1962). W trakcie  II wojny światowej  walczył w armii  francuskiej . W 1954 roku dołączył do  Frontu Wyzwolenia Narodowego  dowodzonego przez  Ahmada Ben Bellę . W 1956 schwytany przez Francuzów, w więzieniu przebywał do 1962 roku. W niepodległej Algierii objął stanowisko wiceprezydenta. Jeszcze w 1962 roku utworzył Partię Rewolucji Socjalistycznej która potem została zdelegalizowana. Na skutek konfliktu z prezydentem Ben Belą został internowany i w 1966 roku udał się na wygnanie do  Maroka . W styczniu 1992 roku powrócił do kraju. W lutym tego samego roku został  prezydentem Algierii z nadania rządzącej  junty wojsko...

Marien Ngouabi  (ur.  31 grudnia   1938 , zm.  1977 ) –  kongijski   polityk  i  major . Prezydent Republiki Konga Pochodził z ludu Kuju. Służył w armii kongijskiej, gdzie dosłużył się stopnia majora. W 1968 roku przeprowadził  zamach stanu w którym to obalił  Alphonse’a Massamba-Débata . Utworzył Narodową Radę Rewolucji której przewodniczącym został. Od 1969 roku prezydent Republiki Konga, przewodniczący Rady Państwa i  Komitetu Centralnego  rządzącej  Kongijskiej Partii Pracy . Realizował program  skrajnie lewicowych  reform. W polityce zagranicznej prowadził politykę niezaangażowania, rozwijał współpracę z  blokiem wschodnim  i prowadził zatargi z sąsiednim  Zairem . Jako zagorzały  marksista podjął ścisłą współpracę z państwami bloku komunistycznego. Został skrytobójczo zabity podczas nieudanego puczu. Czteroosobową brygadą zamachowców miał dowodzić były kapitan wojsk lądowych Barthelemy...